وقـتي نــيستي هـر چـي غصـه است تو صدامـه

 وقـتي نــيستي هـر چــي اشـکه تـو چشـامـه

 از وقـتي رفـتي دارم هر ثانـيه از رفتنت مـيسوزم

 کاشـکي بودي و ميـديدي که چـي آوردي به روزم

 حــالا عــکســـت تـــنهــا يــادگار از تـــو

 خــاطــراتـت  تـنـها بـاقـي مـونــده از تـــو

 وقتي نيستي ياد تو هر نفس آتيش ميزنه به اين وجود

 کـاش از اول نـميدونـستي مـن عـاشق تـو بـودم

  قطــــره های نـمنـــاک و ترنـــــم چـــک چـــک

 در مـیــان شـب تار اشـکـهای آسـمــان

 یا  که  درد و دل  ابـــر پــره  از غصه  و  رنج

 مـن  به  او  میـنـگرم  در دل  ابـر  سـیـاه

 هالـه ای نـور سپـید خوب میدانی کیسـت

 مــاه را گویم  مــاه.................................

 دل او همـچون مـن پــر درد اسـت هـنوز

 پـر غربـت غصه مثل شمـعی شـب ســوز

 قطـرات  بـــاران  غـرش  ابــر   سـیـاه

 رخ مـــاه محصــور و  دل  پــــر دردم

 همـه حاکیست از این منتظـر چشم به راه

 همـــــه در  یـــک  جـملــــــه  آه افسـوس  آه

دیگر نای صدا کردن ندارد !!

وقتی به حرفهایت فکر می کنم مرا به دنیای پنهان تو می برد ...

                       امشب می خواهم با یاد قشنگ تو شاد باشم

        می دانم که نگاهت پاک تر از آب روان و دلت چون آیینه است

                                      به خدای آسمانها

                                                به قناریهایی که عاشقانه می خوانند

                                                             سپرده ام

                                                             موسیقی انتظار سردهند.....  

خــــاک ره آن سفـــــــــــر کرده بیـــــــــارید             تــا چشـــم جهــان بین کنمش جای اقـــامت

فریـــــاد که از شش جهتـــم راه ببستنــــــد              آن خال و خط و زلف و رخ و عارض قامت

امـــــروز که در دست تـــوام مرحمتی کـن               فــردا که شوم خاک چه ســود اشک ندامت

ای آنکه به تقریر و بیان دم زنی از عشق               مـــا با تـــــو نداریـــم سخـــن خیر و سلامت

نم نم بارون چیک چیک وچیک چیک

چشم درشت واشکهای کوچیک

در پیچ و تابم تو در شکفتن

زیبایی تو می رقصه با من

دستمو بگیرترسی نداره یباره دیگه بازم دوباره

دستمو بگیر چشم انتظارم من که کسی رو جز تو ندارم

تو بی تحمل من بیقرارم

کاری به جز عشق با تو ندارم

من از عشق تو,لبریز لبریز

آشفته توست این قلب ناچیز

دستمو بگیرترسی نداره یباره دیگه بازم دوباره

دستمو بگیر چشم انتظارم من که کسی رو جز تو ندارم

منه عاشق,بدون تو دیگه طاقت نمی یارم

بگیر دستامو,که قد همه دنیا دوست دارم

دیگه طاقت نمیارم دستمو بگیر ...... 

جان می دهم به گوشه زندان سرنوشت

سر را به تازیانه او خم نمیکنم

افسوس بر دو روزه هستی نمی خورم

زاری براین سراچه ماتم نمی کنم

با تازیانه های گرانبار جانگداز

پندارد آنکه روح مرا رام کرده است

جان سختیم نگر که فریبم نداده است

این بندگی که زندگیش نام کرده است

بیمی به دل ز مرگ ندارم که زندگی

جز زهر غم نریخت شرابی به جام من

گر به من تنگنای ملال آور حیات

آسوده یک نفس زده باشم حرام من

تا دل به زندگی نسپارم به صد فریب

می پوشم از کرشمه هستی نگاه را

هر صبح و شام چهره نهان میکنم به اشک

تا ننگرم تبسم خورشید و ماه را

ای سرنوشت از تو کجا می توان گریخت

من راه آشیان خود از یاد برده ام

یک دم مرا به گوشه راحت رها مکن

با من تلاش کن که بدانم نمرده ام

ای سرنوشت مرد نبردت منم بیا

زخمی دگر بزن که نیفتاده ام هنوز

شادم از این شکنجه خدا را مکن دریغ

روح مرا در آتش بیداد خود بسوز

ای سرنوشت هستی من در نبرد تست

بر من ببخش زندگی جاودانه را

منشین که دست مرگ ز بندم رها کند

محکم بزن به شانه من تازیانه را

که پیام آور طراوت بارانی در خشک آباد دلتنگی ام ....

تبسم سبز بهاری در طلوع هستی ام .....

و زنگ تفریحی برای خستگی ام ....